Om 10.00 uur vertrekken we met enkele taxi’s (45 dirham, 2
pers.) naar de Kasbah van Ait Benhaddou. Eerst gezamenlijk koffie drinken en
dan kunnen we in eigen tempo de Kasbah bezoeken. We moeten via zandzakken de
rivier oversteken.
De Kasbah wordt niet meer bewoond maar de huizen worden wel als winkel gebruikt. Eigenlijk bestaat deze Ksar uit zeven Kasbahs die allemaal van dezelfde rode leemsoort zijn gemaakt. Tussen de woningen zijn smalle steegjes en heel veel trappen. Ooit was deze plaats een knooppunt voor de handelsroutes tussen de Sahara en Marrakesh. Deze Kasbah is ook gebruikt voor de opnames van de film Lawrence of Arabia en The Jewel of the Nile.
We bereiken de top van het geheel en we kunnen hier een paar mooie foto’s maken. Op ons gemakje dalen we weer af. We zijn hier op het goede tijdstip want we zien het steeds drukker worden. We steken de rivier weer over en we zoeken de schaduw op in het restaurant waar we weer een heerlijke lunch (weer een complete maaltijd) hebben. Deze keer is het voorgerecht een soort hartige taart met verse groenten, het hoofdgerecht een tajine met vis en het toetje een flensje met sinaasappelmarmelade. De Marokkanen eten heel gezond, altijd verse groenten, weinig zout, geen boter maar olijfolie, geen alcohol (tenminste niet zichtbaar) veel water. Wij eten gezond met hen mee maar we blijven ook trouw aan ons glaasje wijn, dat bevalt prima. De taxi brengt ons weer op de camping. Iedereen zoekt de schaduw op want voor vandaag hebben we zon genoeg gehad.
De Kasbah wordt niet meer bewoond maar de huizen worden wel als winkel gebruikt. Eigenlijk bestaat deze Ksar uit zeven Kasbahs die allemaal van dezelfde rode leemsoort zijn gemaakt. Tussen de woningen zijn smalle steegjes en heel veel trappen. Ooit was deze plaats een knooppunt voor de handelsroutes tussen de Sahara en Marrakesh. Deze Kasbah is ook gebruikt voor de opnames van de film Lawrence of Arabia en The Jewel of the Nile.
We bereiken de top van het geheel en we kunnen hier een paar mooie foto’s maken. Op ons gemakje dalen we weer af. We zijn hier op het goede tijdstip want we zien het steeds drukker worden. We steken de rivier weer over en we zoeken de schaduw op in het restaurant waar we weer een heerlijke lunch (weer een complete maaltijd) hebben. Deze keer is het voorgerecht een soort hartige taart met verse groenten, het hoofdgerecht een tajine met vis en het toetje een flensje met sinaasappelmarmelade. De Marokkanen eten heel gezond, altijd verse groenten, weinig zout, geen boter maar olijfolie, geen alcohol (tenminste niet zichtbaar) veel water. Wij eten gezond met hen mee maar we blijven ook trouw aan ons glaasje wijn, dat bevalt prima. De taxi brengt ons weer op de camping. Iedereen zoekt de schaduw op want voor vandaag hebben we zon genoeg gehad.