Vandaag maken we de oversteek naar Marokko. Om 10.30 uur moeten we bij het haventerrein van Algeciras zijn op zo’n 30 kilometer van de camping van Tarifa. Alle campers staan keurig op tijd in de rij. We worden door Peter, de reisleider, gewaarschuwd dat er mensen zijn die aanbieden om tegen betaling formulieren in te vullen die nodig zijn bij het verlaten van het haventerrein in Marokko. Pure oplichting. De politie houdt even later een controle en alle “aanbieders” zijn direct verdwenen. Sommige terugkerende Marokanen hebben wat surprises voor de familie meegenomen!

De boot komt pas om 11.30 aan en dan moeten eerst alle vrachtwagens en personenwagens er uit. Daarna begint het inschepen. Eerst alle vrachtwagens. Die moeten achteruit het ruim in. Daarna zijn wij aan de beurt maar wij kunnen normaal in het ruim. Wel moeten we aan het einde van het ruim draaien zodat we goed staan om weer uit de boot te kunnen rijden. Het duurt nog tot ongeveer 12.30 uur voordat de boot vertrekt.

 Op de boot moeten we bij de douane een stempel halen met een persoonsnummer ( bij een volgend bezoek aan Marokko blijft dit nummer geldig). Om 14.30 zijn we aan de overkant en kan onze reis in Marokko beginnen. Helaas vindt de douane in Marokko het leuk om ons nog even wat machtsvertoon te laten zien. We moeten weer een formulier invullen en dat wordt wel door drie verschillende beambten met mooie uniformen bekeken en nog eens bekeken. Alle andere passagiers zijn allang weg maar wij staan als Nederlandse groep nog steeds te wachten. Er wordt ook gecontroleerd met een drugshond. De agent wil zelfs bij ons binnen kijken. De hond is duidelijk niet getraind op het zoeken naar bier en wijn en hond en baas gaan weer weg. Eindelijk kunnen we om 15.00 uur weg van het haventerrein. Even pinnen en dan eindelijk op weg. Wim had van te voren al tegen de reisleiding gezegd dat het traject voor de zaterdag veel te lang was maar het moest kunnen. Nu dat hebben we ontdekt. Het eerste deel van de reis, zo’n 150 km, voorliep voorspoedig via een snelweg. Vervolgens komen we op een secundaire weg waar druk aan gewerkt wordt, dus tempo maken was er niet bij. Langs de weg lopen geiten en schapen. Op de weg zijn, naast auto’s en vrachtwagens, brommertjes, paard en wagen, ezels, fietsers, sjoeks en wandelaars en dat allemaal op bergachtige tweebaans-wegen.

 Het is oppassen geblazen, inhalen en passeren worden zo krachttoeren. Met name in de dorpjes is het een drukte van jewelste. Om de haverklap werden we ook geconfronteerd met een politiecontrolepost, maar we mochten wel steeds doorrijden. In het laatste deel van de route konden we van de omgeving niet veel zien want het was inmiddels donker geworden (en dat in Marokko! Rijden in het donker!). We reden op basis van een routebeschrijving van de ANWB. Helaas bleek deze niet geheel correct. Met name de aantallen rotondes klopten niet, dus menigeen reed fout.  Om 21.30 uur kwamen we eindelijk op de camping aan maar in Europese tijd was het al 22.30 uur. Wim had er schoon genoeg van. Even de stroom aansluiten en toen naar de gezamenlijke maaltijd. Er moesten nog 2 equipes binnen, één daarvan had een kleine aanrijding gehad direct nadat hij van de boot af was (!), maar daar kon niet op gewacht worden want het eten was al een uur uitgesteld. Het eten was overigens voortreffelijk en overvloedig. Uiteindelijk hebben we wel kunnen lachen om dit avontuur maar Peter zei wel dat Wim gelijk had met zijn inschatting. Dit moet voor een volgende reis anders. Na het eten, het was inmiddels bijna middernacht, dook iedereen direct zijn bed in want de chauffeurs waren allemaal bekaf. Morgenochtend 7 uur op, want om half negen begint een excursie met bus.